MCHOSE K7 Ultra – świetne pierwsze wrażenia, ale czy równie dobre dalej?

Jeśli w ostatnich miesiącach szukaliście nowej myszki bądź klawiatury gamingowej, z wielkim prawdopodobieństwem natknęliście się na reklamy firmy MCHOSE. Chiński producent coraz odważniej poczyna sobie na rynku peryferii, oferując mocne specyfikacje w całkiem rozsądnych cenach. Moje wcześniejsze spotkanie z modelem AX5 V2 pokazało, że za tym marketingiem idzie też realna jakość. Teraz na mój stół trafił model MCHOSE K7 Ultra, który – co istotne z perspektywy konsumenta – posiada polską dystrybucję. Z racji, że ta marka wpadła mi ostatnio w oko, postanowiłem sprawdzić następnego gryzonia i dowiedzieć się, jak wypada na tle konkurencji i czy faktycznie warto się nim zainteresować.

Specyfikacja

Komunikacja	USB-C / 2.4 GHz / BT
Wymiary	127.3 × 63.8 × 39.9 mm
Waga	59 g
Liczba przycisków	6
Sensor	PixArt PAW3950
Maksymalna rozdzielczość	42000 DPI
Pojemność akumulatora	500 mAh
Złącze	USB-C
Cena	349 zł (na czas pisania recenzji)

Pierwsze wrażenia wizualne

Choć MCHOSE K7 Ultra nie należy do sprzętu z niskiego segmentu cenowego, producent zadbał o to, aby produkt uraczył nas świetnymi początkowymi doznaniami. Twierdzę tak, ponieważ ta mysz nie dociera do nas w zaledwie zwykłym kartonie ze zbędnymi bazgrołami na wierzchu. MCHOSE postanowiło wejść na poziom wyżej, gdzie mysz jest opakowania nie tylko w twardy i elegancki karton, lecz dodatkowo w specjalny materiałowy rozsuwany futerał. To właśnie w nim znajdziemy wszystko, co najważniejsze. Takie zapakowanie i dodatek do myszki zdecydowanie można uznać za pewien powiew świeżości w tym budżecie.

Poza eleganckim pokrowcem, w zestawie oprócz myszki dostajemy czarny kabel w materiałowym, dosyć giętkim oplocie, odbiornik USB 2.4 GHz, stację dokującą na magnes (która działa również jako odbiornik 2.4 GHz 8 kHz) z podświetleniem RGB i klejące stopki na spodzie, oraz grip tape’y. Praktycznie wszystkie te akcesoria są estetycznie opakowane w futerale, w którym wszystko ma swoje wyznaczone miejsce.

Aparycja, budowa i jakość wykonania

Preferencje graczy co do kształtu myszek zazwyczaj dzielą się na dwa obozy: jedni wolą konstrukcje symetryczne, drudzy zaś profilowane, ergonomiczne bryły. W przypadku MCHOSE K7 Ultra mamy do czynienia z kształtem zdecydowanie wydłużonym i geometrycznym. Z powodu sporych wymiarów już na wstępie mogłem stwierdzić, że nie będzie to idealny wybór dla posiadaczy mniejszych dłoni. Gryzoń występuje w kilku wariantach kolorystycznych, a w moje ręce wpadł model czarno-złoty, co nadaje mu unikalnego i niebanalnego charakteru.

Jeśli chodzi o jakość materiałów, MCHOSE K7 Ultra wykonano niemal w całości z tworzywa sztucznego. Producent chwali się tu jednak „High-Performance Glass-Like Coating”, czyli specjalną powłoką o „szklistej” charakterystyce. W praktyce nie oznacza to oczywiście obecności szkła, a raczej dodatkowe wykończenie powierzchni plastiku. Ma ono zapewniać gładszą fakturę, większą odporność na odciski palców oraz wolniejsze zużywanie się materiału. W codziennym użytkowaniu przekłada się to na przyjemne, lekko śliskie w dotyku wykończenie, sprawiające wrażenie bardziej dopracowanego niż standardowy, matowy plastik. Różnice względem innych topowych myszy są jednak subtelne – to raczej miły detal niż element zmieniający drastycznie komfort użytkowania.

Podsumowując ten temat, użyty plastik prezentuje naprawdę wysoki poziom. Przy mocniejszym uciskaniu różnych punktów obudowy praktycznie nic nie trzeszczy i nie mamy wrażenia, że konstrukcja zaraz pęknie. Jedynie spód myszki dosyć wyraźnie ugina się już pod niewielkim naciskiem, jednak umówmy się, w to miejsce podczas grania zaglądamy raczej rzadko.

Przełączniki, przyciski i scroll

W kwestii głównych przycisków MCHOSE K7 Ultra, producent postawił na sprawdzone, mechaniczne przełączniki Omron o żywotności szacowanej na 100 milionów kliknięć. To solidny i bezpieczny wybór. Dzięki nim ryzyko wystąpienia uciążliwego double-clickingu jest zminimalizowane, a żywotność myszki powinna być bardzo długa. Jedynym mankamentem może być nieco głośniejszy klik, choć nie ma tu mowy o żadnej tragedii.

Podobnie sytuacja wygląda w przypadku przycisków bocznych, które od razu przykuwają wzrok swoim eleganckim, galwanizowanym wykończeniem. Generowany przez nie dźwięk nie należy do najcichszych, ale jego barwa jest przyjemnie stonowana i nie irytuje.

W MCHOSE K7 Ultra upełnie inaczej wypada rolka. Posiada ona bardzo cichy klik oraz nieco głośniejszy, dobrze wyczuwalny skok przy przewijaniu. Za ten element odpowiada zresztą dobry i popularny enkoder TTC Gold. Zauważyłem tu jednak drobny mankament – przewijanie stron w górę i w dół przebiega odczuwalnie wolniej w porównaniu do innych myszek wyposażonych w ten sam mechanizm. Najpewniej wynika to z zastosowania wariantu enkodera o mniejszej liczbie kroków na pełen obrót lub specyficznego zaprogramowania firmware’u przez producenta, które interpretuje pojedynczy przeskok jako krótszy ruch. Nie jest to wada, która dyskwalifikuje sprzęt, ale podczas długiego przeglądania dokumentów czy stron internetowych bywa to zauważalne.

Spód i ślizgacze

Przechodząc na spód myszki, naszym oczom ukażą się przede wszystkim trzy białe ślizgacze: jeden bardzo duży na przodzie, drugi otaczający sensor, a trzeci, w kształcie półkola, na samym tyle. Wykonano je w 100% z czystego PTFE (czyli teflonu), co ma na celu zagwarantowanie płynnego ruchu i zminimalizowanie tarcia niezależnie od powierzchni, na której operujemy.

Oprócz ślizgaczy, na spodzie znajdziemy specjalnie oznaczoną strefę do bezprzewodowego ładowania myszki za pomocą magnetycznej stacji dokującej, przycisk do zmiany profili DPI oraz trzystopniowy suwak. Ten ostatni służy do wyboru trybu łączności z komputerem: przewodowo, przez Bluetooth lub w standardzie 2.4 GHz.

Sensor

Mysz, która robi tak świetne wrażenie, nie mogłaby obyć się bez topowego sensora. Bez większego zaskoczenia, w MCHOSE K7 Ultra znajdziemy flagowy układ PAW3950, oferujący rozdzielczość aż do 42 000 DPI (co należy traktować bardziej jako ciekawostkę niż realnie przydatną funkcję). Takie oczko zapewnia przede wszystkim bezawaryjną i płynną pracę, maksymalnie redukując wszelkie anomalie. Dzięki temu nie ma mowy o jakichkolwiek problemach z precyzją, zwłaszcza w dynamicznych grach i przy wykorzystaniu częstotliwości odświeżania 8 kHz.

Oprócz tego, że PAW3950 to absolutnie najwyższa półka, daje on również możliwość dostosowania pod siebie kilku istotnych parametrów. Możemy między innymi ustawić tzw. LOD (Lift Off Distance) na poziomie 0.7 mm, 1 mm lub 2 mm. Z poziomu oprogramowania włączymy też takie funkcje jak Waveform Control, Line Correction czy Motion Sync, ale do tego wrócę przy okazji omawiania samego oprogramowania.

Test syntetyczny

Przyszła więc pora na szybkie sprawdzenie, jak MCHOSE K7 Ultra wypada w podstawowych testach. Na pierwszy ogień poszły wyniki ze specjalnego oprogramowania diagnostycznego. Są one, jak można się było spodziewać, odpowiednio dobre. Nie odnotowałem absolutnie żadnych anomalii, wyniki są w pełni poprawne, a minimalnie gorszy parametr precyzji wynika głównie z używanej przeze mnie podkładki, która lata świetności ma już za sobą. Sensor zachowuje się wzorowo i pozwala na bardzo dynamiczną rozgrywkę. Samemu pogrywam też w Battlefield 6, gdzie przetestowałem MCHOSE K7 Ultra i poradził sobie, w mojej opinii, po prostu świetnie.

Test paint

Zachowanie sensora najlepiej obrazuje stary, dobry i banalny test w Paincie, w którym narysowałem kilka linii i okręgów na różnych wartościach DPI. MCHOSE K7 Ultra w zakresie 400-3200 DPI byłem w stanie nakreślić poprawne kształty bez najmniejszych problemów. Schody zaczęły się przy absurdalnie wysokich wskaźnikach, takich jak 26 000 czy 42 000 DPI, gdzie naturalnym jest, że sensor staje się niesamowicie wręcz czuły na każdy marginalny ruch dłoni. Nikt jednak o zdrowych zmysłach nie gra na takich wartościach, więc ten etap należy traktować wyłącznie jako potwierdzenie tezy, że tak ekstremalne DPI to na co dzień całkowicie zbędny dodatek.

Czas pracy bezprzewodowej

W takiej, co by nie mówić, myszce z półki premium nie mogło oczywiście zabraknąć opcji pracy bezprzewodowej. Poza standardowym połączeniem po kablu USB-C, gryzonia możemy sparować z komputerem poprzez odbiornik radiowy 2.4 GHz (obsługujący odświeżanie do 8000 Hz) oraz przez Bluetooth. Zapewnia to uniwersalność i pozwala na łatwe przełączanie się między dwoma urządzeniami (np. między PC po 2.4 GHz a laptopem po BT).

Pod maską kryje się akumulator o pojemności 500 mAh, co jest rozsądną wartością w myszkach gamingowych. Osobiście byłem w stanie korzystać z MCHOSE K7 Ultra przez około 8-9 dni bardzo intensywnego użytkowania, działając na łączu 2.4 GHz przy standardowym odświeżaniu 1000 Hz. Szacując około 14 godzin mojej pracy i grania dziennie, daje nam to wynik zbliżony do deklaracji producenta, czyli 120 godzin. Należy jednak pamiętać, że jeśli przejdziemy w tryb 8000 Hz, czas ten drastycznie stopnieje do około 60-65 godzin.

W tym miejscu muszę odnotować pewien drobny mankament. Na górze obudowy, umieszczono niewielką diodę LED. Ma ona informować o stanie naładowania, jednak w moim egzemplarzu nie działała ona do końca poprawnie. Zdarza się, że wskaźnik nie świeci się wcale lub uparcie wskazuje kolor zielony, nawet wtedy, gdy akumulator ulega wyczerpaniu, co bywa po prostu mylące.

Jako że w zestawie z MCHOSE K7 Ultra dostajemy dedykowaną stację ładującą, uzupełnianie energii jest banalnie proste. Na jej spodzie znajdują się samoprzylepne pianki (fabrycznie zabezpieczone folią), co pozwala na stabilne przymocowanie bazy w wybranym miejscu na biurku. Zarówno stacja, jak i sama myszka posiadają wbudowane magnesy. Przyciągają się one na tyle mocno, że bazę można by przykleić nawet pionowo do ściany, a gryzoń i tak by z niej nie spadł. Na koniec mały bonus dla fanów RGB: dookoła podstawy stacji dokującej biegnie podświetlany pasek, którym można swobodnie zarządzać z poziomu oprogramowania.

Oprogramowanie

Choć większość graczy rzadko kiedy zagląda do oprogramowania, to ten element dostarczany przez firmę MCHOSE uważam za arcyświetny. Niektórzy powiedzą, że to tylko aplikacja – wystarczy zmienić kilka rzeczy i można tam już nigdy nie wracać. To prawda, lecz chodzi mi tutaj o coś innego. Mianowicie uważam, że zdecydowanie należą się fanfary dla producenta za dostarczenie banalnie czytelnego, prostego i, co najważniejsze, dostępnego z poziomu przeglądarki interfejsu do myszek i klawiatur. Świetny UX i prosta dostępność bez konieczności instalowania kolejnej aplikacji dla potencjalnie jednej zmiany to coś, za co bardzo polubiłem się z MCHOSE.

Z poziomu M HUB Web mamy dostęp do wszystkiego, czego potrzeba do obsługi MCHOSE K7 Ultra. Możliwości modyfikacji jest stosunkowo sporo: poczynając od zmian DPI i sterowania podświetleniem stacji dokującej, przez remapowanie klawiszy, aż po zmianę częstotliwości odpytywania, LOD-u czy czasu debounce przycisków. Zwieńczeniem całości jest możliwość zmiany kąta ruchu sensora oraz przełączania zaawansowanych opcji, takich jak Waveform Control, Line Correction i Motion Sync. Ponadto swoje konfiguracje można zapisywać w chmurze (po utworzeniu konta), importować oraz pobierać od innych użytkowników, którzy udostępniają własne profile. Choć polskie tłumaczenie interfejsu nie jest perfekcyjne, to mi osobiście w niczym to nie przeszkadza.

Podsumowanie MCHOSE K7 Ultra

Po spędzeniu dłuższego czasu z MCHOSE K7 Ultra mogę śmiało powiedzieć, że jest to niezwykle udany krok producenta w stronę szerszego grona odbiorców, tym razem z ogólnodostępną polską dystrybucją. Największą siłą tego modelu jest znakomity stosunek oferowanych możliwości do wygody użytkowania. Mamy tu do czynienia z absolutnie topowym sensorem PAW 3950, niezawodnymi przełącznikami Omron, bezproblemowym oprogramowaniem w przeglądarce oraz miłym akcesorium w postaci magnetycznej stacji dokującej, która niemal całkowicie eliminuje problem rozładowanej baterii.

MCHOSE K7 Ultra nie jest jednak pozbawiony drobnych kompromisów. Zdecydowanie geometryczna i długa bryła sprawia, że mysz nie będzie odpowiednia dla posiadaczy mniejszych dłoni. Można też przyczepić się do lekko uginającego się spodu konstrukcji oraz nieco głośniejszego przycisków głównych i bocznych.

Dla kogo w takim razie jest MCHOSE K7 Ultra? To świetny wybór dla graczy o średnich i większych dłoniach (z naciskiem na większe dłonie), którzy oczekują bezkompromisowej precyzji, wygodnego ładowania i prostego w obsłudze oprogramowania, a jednocześnie nie chcą bawić się w sprowadzanie sprzętu z zagranicy. MCHOSE udowadnia tym modelem, że potrafi zaoferować flagowe parametry w bardzo rozsądnym i, co ważne, łatwo dostępnym na naszym rynku wydaniu.